Aktaş Diye Belediğim

Avşar oymağının konup göçtüğü zamanlar, bir beyin oğlunu görkemli bir düğünle evlendirirler.

Yıllar gelir geçer, mevsimler gelir geçer, bey oğlunun bir çocuğu olmaz. Başta ana, baba olmak üzere tüm obada bir telaş başlar, "Bey ocaksız olmaz." diye dertlenirler.

Bunun üzerine bey, oğluna yeni bir gelin aramaya koyulur. En başta da eski gelin, bey oğlunun ocağı tütsün diye kız aramaya başlar. Çok geçmeden de böyle bir gelin adayı bulunur.

Ve zaman geçmiş, bey oğluyla yeni gelinin düğünleri kurulmuş, eski gelin de elinden geleni yapmış, konukları bir iyice ağarlamış. Sonra da yeni gelinin gerdeğe girdiği gece, almış başını ormanlara doğru gitmiş.

O dere senin, bu tepe benim derken aklı karışmış, bir dereyi geçerken uzunca bir aktaş gözüne ilişmiş. Taşı kucağına almış tülbentiyle kundaklamış (belemiş), başlamış onunla konuşmaya. Bir yandan da tüm ermişlerden bu taşa can vermesi için Tanrı'ya dua etmeye başlamış.

Rivayet o'dur ki sonunda Tanrı bu kadının dualarını kabul etmiş ve "Aktaş"a can vermiş. Ninni biçimindeki bu ağıt da o zamandan bu zmana söylene gelmiş.

Ağdaş diye belediğim

Tülbentime doladığım

Hak'tan dilek dilediğim

Mevlam bu taşa can versin

Yoldan geçen yolcu kardeş

Ben kimlere o lam sırdaş

Kırşehir’de Hacı Bektaş

Mevlam bu taşa can versin

Bebeksiz oldum divane

Ben ağlarım yane yane

Konya’da ulu Mevlana

Mevlam bu taşa can versin

Tarlalarda olur yaba

Savururlar kaba kaba

Ödemiş’te Birgi Dede

Mevlam bu taşa can versin

Bebek uyandı bakıyor

Sevinci içimi yakıyor

Gözlerimden yaş akıyor

Mevlam bu taşa can versin

Yüksekte şahin ovası

Alçakta Avşar obası

Gelsin yavrumun babası

Mevlam bu taşa can versin

Hüda'ya eyledim zari

Taşıma can verdi bari

Uzun ömür versin gari

Mevlam bu taşa can versin

KAYNAK:

* Ahmet Günday, Notaları ile Halk Türküleri ve Türkü Öyküleri. Anıt Matbaacılık ve Tic. Koli. Şir. 1977. İzmir.

AÇIKLAMA:

* Divane: Deli.

* Yaba: Tınazı savurmaya yarayan tahtadan yapılmış çatallı (parmaklı) tarım aracı.

* Zar: Ağlama.

* Bari: Hiç olmazsa. Bari: Yaratan, yaratıcı.

* Gari: Bundan sonra.

Öyküleriyle Ağıtlar

Ahmet Z. ÖZDEMİR