Ol Kadir'im Kudret İle Nazar Kıldı

OL KADİR'İM KUDRET İLE NAZAR KILDI HURREM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA ĞARİP BENDENG BU DÜNYADIN GÜZER KILDI MAHREM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA OL KADİR'İM (KADİR RABB'İM) KUDRET İLE NAZAR KILDI HURREM (HÜRREM) OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE GARİP KULUN BU DÜNYADAN SEFER KILDI MAHREM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE KULNI KÖRSEM HİZMET KILIP KULI BOLDUM TOPRAK-SIFAT YOL ÜSTİDE YOLI BOLDUM AŞIKLARNI KÖYÜP ÖÇKEN KÜLİ BOLDUM HEMDEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA BİR KUL GÖRSEM HİZMET KILIP/(EDİP) KULU OLDUM TOPRAK GİBİ YOL ÜSTÜNDE YOLU OLDUM AŞIKLARIN YANIP UÇAN KÜLÜ OLDUM HEM-DEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE PİR-İ MUĞAN NAZAR KILDI ŞARAB İÇTİM ŞİBLİ YANGLIĞ SEMA URUP CANDIN KİÇTİM SERMEST BOLUP İL Ü HALKDIN TANIP KAÇTIM ZEMZEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA PİR-İ MUĞAN NAZAR KILDI ŞARAP İÇTİM ŞİBLİ GİBİ SEMA VURUP/(DÖNÜP) CANDAN GEÇTİM SER-MEST OLUP EL-ALEMDEN UZAKLAŞTIM (SER-MEST OLUP ELDEN VE HALKIMDAN KAÇTIM/ SER-MEST OLUP ELDEN VE BU HALKTAN KAÇTIM) ZEMZEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE HACE AHMED NASİH BOLSANG ÖZÜNGGE BOL AŞIK BOLSANG CANDIN KİÇİP BİR YOLI ÖL NADANLARĞA AYTSANG SÜZÜNG KILMAZ KABUL MUHKEM BOLUP YİR ASTIĞA KİRDİM MUNA HOCA AHMED NASİH OLSAN ÖZÜNE (KENDİNE) OL AŞIK OLSAN (OLUP) CANDAN GEÇİP BİR DEFA ÖL (AŞKA DÜŞÜP CANDAN GEÇİP AŞK İLE DOL) CAHİLLERE DESEN SÖZÜN KILMAZ KABUL (GAFİLE DESEN SÖZÜNÜ ETMEZ KABUL) MUHKEM OLUP YER ALTINA GİRDİM İŞTE NOT : Şiir, çeşitli kaynaklarda yer alan çevirilerden de yararlanılarak, besteci tarafından (bir bakıma da olsa) günümüz yazın üslubu bağlamında, yeniden uyarlanmaya çalışılmıştır. Mısralardaki durakların, aslı ile aynı olmasına özen gösterilmiştir. Dolayısıyla şiirin her iki şeklinin de aynı ezgi ile okunması "prozodi" açısından sorun oluşturmaz. Şiirde "anlam, konu, şekil, derinlik, bütünlük" vb. gibi hususlara halel getirilmeyecek biçimde bazı kelimeler veya bunların karşılıkları/muadilleri, "mana ve kafiye düzeni de gözetilerek" tercihen kullanılmıştır. Şiirde Geçen Bazı İfadeler : OL KADİR'İM : Yüce Allah, o kudret sahibi (bu ifade, kadir rabb'im veya kadir mevla'm şeklinde de olabilir.) SEFER KILDI : Göç eyledi, göçüp gitti HURREM : HÜRREM : Mutlu, şen, sevinçli; hoş, rahat HEM-DEM : Dost, arkadaş MUĞAN : Ateşe tapanlar, ateşperestler PİR-İ MUĞAN : Ateşe tapanların lideri ŞİBLİ : Ebubekir Şibli (Hallac-ı Mansur'un çağdaşı ve yakın arkadaşıdır. Cüneyd-i Bağdadi'nin izini sürmüştür.) SER-MEST : Sarhoş, kendinden geçmiş kişi EL-ALEMDEN : Herkesten, insanlardan HACE : Hoca NASİH : Öğüt veren, nasihat eden MUHKEM : MEHKEM : Sıkı SEMA VURUP : Semah tutup-dönüp NAZAR : Bakış