Müzikal Özellikler
Makam
Gülizar
Usul
7/8
Karar Sesi
La
Bitiş Sesi
La
En Pes
La
En Tiz
Sol
Ses Genişliği
7 ses
Ses Kayıtları ve İcralar
Bu türkü için henüz ses kaydı eklenmemiş.
Türkü Sözleri
SORMA BE BİRADER MEZHEBİMİZİ
BİZ MEZHEB BİLMEYİZ YOLUMUZ VARDIR
ÇAĞIRMA MECLİS-İ RİYAYA BİZİ
BİZ ŞERBET İÇMEYİZ DOLUMUZ VARDIR
BİZİM SÖYLEYECEK SÖZÜMÜZ VARDIR
BİZ MÜFTÜ BİLMEYİZ FETVA BİLMEYİZ
KIL-Ü KAL BİL MEYİZ İFTA BİLMEYİZ
HAKİKAT ŞEHRİNDE HATA BİLMEYİZ
ŞAH-I MERDAN GİBİ ALİ'MİZ VARDIR
BİZİM SÖYLEYECEK SÖZÜMÜZ VARDIR
NESİMİ ÖZÜNÜ FAŞ ETME SAKIN
NE BİLSİN HAM ERVAH LİKASIN
HAK'KIN HAKKI BİLMEYENE HAK OLMAZ
YAKIN BİZİM HAK KATINDA ELİMİZ VARDIR
BİZİM SÖYLEYECEK SÖZÜMÜZ VARDIR
DOLU : İçki, içkiyle dolu kadeh, sağrak. mec. Kainatın sırrına varmış mürşid-i kamilin insana sunduğu bilgi, hakikat sırrı. Dolu daima dost elinden gelir ve cana ilaçtır. Dost elinden dolu içen insan huzur bulur, manevi neşe ve zevk duyar; kalp gözü açılır, gaflet perdesi kalkar. Bu yüzden tasavvufİ edebiyatta mürşit meyhaneci, mürşidin yani kamil insanın feyz yurdu da meyhanedir.
FAŞ ETMEK : Meydana çıkarmak, açığa vurmak, dile vermek, duyurmak.
FETVA : Müftü tarafından verilen şer'i hüküm veya karar.
HAKİKAT ŞEHRİ : Hakkın sırları. Hakikat şehrine girenlerin yolu Hak yoludur. Bu yola ancak Hakk'ın sırlarını kavramışa insanların rehberliğinde ve ancak bu yola girmeye yeteneği olan kimseler girebilir. Hakikat ehlinde anlaşmazlık olmaz. Onlar kendilerini Hakk'a havale etmişlerdir. Davranışları Hakk'a delildir. Çünkü kendileri Hakk'ın göründüğü yerdedir, Hakk'ın şereflendirdiği kimselerdir.
HAM ERVAH : (Far. Ham-ervah) Kaba, saba, hamhalat [kimse],
İFTA : (Ar. iftA') Fetva verme, bir işi fetva ile halletme.
KIL-Ü KAL : (Ar. "ka" uzun okunur) Dedikodu.
LİKA : (Ar. lika' "ka" uzun okunur) Yüz çehre, surat.
MECLİS : 1. Oturulacak, toplanılacak yer. 2. Görüşülecek bir mesele için bir araya gelmiş insan topluluğu.
MÜFTÜ : [müfti] 1. Fetva veren. 2. Vilayet ve kazalarda din işlerine bakan kimse.
RİYA : (Ar.) Özü, sözü bir olmama, iki yüzlülük.
ŞAH-I MERDAN : [ŞAH-T MERDAN] Erlerin, yiğitlerin padişahı. Hz. Ali'nin lakabıdır.